Odwiedziny na Kresach - Nowosielica 2009

Napisane przez manix w Chałupowie

Część I

Słowo ,,odwiedziny" nie może być jednoznaczne ze słowem wycieczka.

Odwiedzamy kogoś bliskiego, przyjaciela, odwiedzamy miejsca szczególnie nam bliskie, miejsca pamięci, groby bliskich, często pokonując daleką drogę bo tak dyktuje nam serce, wdzięczność i pamięć.

Dziękuję Bogu i moim krewnym Jadwidze i Stanisławowi Ferenzom oraz Jolancie Czajkowskiej że zechcieli zorganizować wzruszające odwiedziny na Kresach wiosną 2009r. z moim udziałem.

Pierwszym etapem naszej podróży były Pasieki Zubrzyckie i inne okolice Lwowa, miejsca szczególnie bliskie przewodnikowi po Pasiekach Zubrzyckich Ludwikowi Ferenz, który tu się urodził, Staszkowi, Jego bratu Władkowi i kuzynowi Józkowi.

Pasieki Zubrzckie. Stare bocianie gniazdo, które pamięta tamte czasy na posesji Zofii i Jana Ferenz.

Ugoszczeni i obdarowani przez gospodarzy, u których nocowaliśmy, po trzech dniach udaliśmy się w dalszą podróż do Kosowa.
Kosów Huculski, hotel „Żywica” p.Haliny i Władimira Broszkiewiczów
A stamtąd do Nowosielicy, która była głównym i wspólnym celem drugiego etapu naszych odwiedzin na Kresach - bo to miejsce ,,skąd nasz ród".
Nowosielica
Dzięki zaangażowaniu moich krewnych mogłam odwiedzić ,,świętą ziemię" naszych wspólnych przodków i odnależć miejsce ,,skąd wszystko się zaczęło", jak mówił Jan Paweł II o Wadowicach, czyli miejsce życia moich dziadków Ferdynanda i Anny Chałupów, narodzin, dzieciństwa i młodości mojego Taty Henryka Chałupy.
Posesja i miejsce gdzie stał dom Ferdynanda i Anny Chałupa
Cdn.
Stanisława Winiarczyk zd. Chałupa

Ocena artykułu:

0 komentarze »

Pielgrzymka do ziem utraconych - cz. 2.

Napisane przez manix w Chałupowie

Cz.II

Natura, która rozpanoszyła się na miejscu siedliska Ferdynanda i Anny pamięta dni radosne rodziny, zapamiętała na pewno narodziny jej nowych członków, beztroskie zabawy wnucząt Marysi i Józia (dzieci Janiny i Włodzimierza Laszczyńskich), pamięta także codzienne troski, jak również ból po stracie syna Izydora, który zginął na wojnie.

Jest ona także milczącym świadkiem ogromnej tragedii - zagłady całej rodziny wraz z dobytkiem jesienią 1944r. Pamięta o bezbronnej Maniusi (Marii l. 22), która została zastrzelona przez banderowców uciekając z płonącego domu.

W podpalonym przez banderowców UPA domu śmierć ponieśli::

Ferdynand Chałupa l.60
Anna Chałupa l.58
Janina Laszczyńska l.30 ż.Włodzimierza
Maria Laszczyńska l.12 c.Janiny i Włodzimierza
Józef Laszczyński l.6 s.Janiny i Włodzimierza
Maria Chałupa l.22 zastrzelona przy próbie ucieczki i wrzucona do płonącego domu.

Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie

Przyroda otuliła szczątki zmarłych i zachowała Ich prochy.

Śmierci uniknął Henryk (1920-1973) s.Ferdynanda mój Tato, który wówczas był w pracy w Zabłotowie, gdy wrócił do domu - zastał pogorzelisko. Uciekł z miejsca tragedii, ukrywał się i w 1947r opuścił na zawsze rodzinną Nowosielicę został przesiedlony do Polski powojennej.

Obce niebo, pod którym dane mu było później żyć nigdy nie zagoiło do końca ran Jego serca.

Potomku rodu Chałupów, przyjmij, uszanuj tę prawdę i zachowaj w pamięci jak zachowała ją natura i mieszkając w Nowosielicy życzliwi, sędziwi świadkowie wydarzeń z jesieni 1944r.

A gdy będziesz miał okazję odwiedź tę ,,świętą ziemię" po której stąpali Twoi przodkowie i która kryje Ich prochy po to, by podziękować żyjącym tam sąsiadom, kolegom i koleżankom naszych przodków za zachowaną pamięć i modlitwę.

Stanisława Winiarczyk z d.Chałupa

c. Henryka, wnuczka Ferdynanda

Ocena artykułu:

2 komentarze »

Pielgrzymka do ziem utraconych

Napisane przez Anonimowy w Chałupowie

Hic mortui vivunt,
hic muti loquuntur.
Tu żyją martwi,
mówią niemi.

Drogi potomku rodu Chałupów

Cz.I

Ośmielam się skierować poniższy list (opis) do naszej rodzinnej kroniki jako przedstawicielka rodu Chałupów, córka Henryka Chałupy syna Ferdynanda.
Z wypisu biograficznego" Edwarda Chałupy wiemy, że ród Chałupów osiedlił się we wsi Nowosielica na początku XIX w. i zamieszkiwał w niej do końca II wojny światowej.
Wydarzenia wojenne i zbrodnicza działalność banderowców UPA jesienią 1944 r. ostatecznie zadecydowały o dalszych losach Chałupów i ich potomków. Ci, którym udało się przeżyć, musieli opuścić swoją ojczyznę i przenieść się na tereny Polski powojennej pozostawiając w nowosielickiej ziemi prochy swoich bliskich oraz miejsca uświęcone ich pracą i męczeństwem.
Nowosielica to bardzo malownicza wieś leżąca u podnóza Karpat Wschodnich nad rzeką Rybnicą.

Tam ,,pod górą" mieszkał mój dziadek Ferdynand (1884-1944), który był najstarszym synem Zuzanny i Ferdynanda potomka Józefa Chałupy. Tam do dziś drzemie sad, który posadził Ferdynand Chałupa.

Użyźniał go dobrocią swego serca, oczy cieszył obitym jego kwiatem , zbierał owoce i miód, który mu wdzięczne pszczoły do pasieki przyniosły i w zakątkach plastrów ukryły.

Darami sadu i pasieki dzielił się z sąsiadem (ojcem Wasyla).
Cieszył się zaufaniem i szacunkiem, jako ciesla budował   domy w stylu huculskim (z przeszklonymi gankami), piastował urząd wójta gminy przed II wojną światową.
Żona Ferdynanda   Anna z d. Ginalska (1886-1944) oprócz gospodarstwa domowego zajmowała się tkaniem   pięknych kilimów i była matką czwórki dzieci: Izydora, Janiny, Henryka i Marii.
Na posesji Ferdynanda i  Anny   Chałupów znajduje się    źródło wody czystej, z którego dziadek Ferdynand i   jego   rodzina czerpali   wodę na zaspokojenie potrzeb codziennego życia i dla   ochłody  w upalne dni.

Do dzisiaj ten życiodajny strumień zapewnia temu miejscu specyficzny urok.
Wiosną 2009r. kaczeńce skąpane wodą ze strumienia rozkwitły w pełnej krasie.